เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม
บทความดีๆ แบ่งปันกันอ่าน
- ครูจริงใจ-:
salam
กระทู้นี้เงียบจัง ~~ !
**************************************
เวลาใครทำอะไรให้รู้สึกไม่พอใจ นึกถึงคำนี้ทีไร หายโกรธทุกที
" ผู้อ่อนแอ ไม่สามารถให้อภัยใครได้เลย เพราะการให้อภัย เป็นคุณสมบัติของผู้เข้มแข็งเท่านั้น "
พร้อมกับอาบน้ำละหมาด รับรอง หาย
วัสลาม
- ครูจริงใจ-:
salam
ใครบางคนที่มีค่าให้รอคอย
การรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมาก
...โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอยสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น..มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง
และเข็มนาฬิกา ก็เดินช้าอีกเป็นเท่าตัว...
...จากเวลาที่นานอยู่แล้ว...ยิ่งนานกว่า
และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
ก็มีตัวเเปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ...
...เพราะคนทุกคนมีพื้นฐานของความเหงา
และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆกับความอ่อนไหว
เป็นโอกาสดีที่จะใช้ระยะห่างเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความเข้มเเข็งของความรัก
วัดการกระทำ...ความเสมอต้น เสมอปลาย
และความอดทน
...ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของการเวลา
แล้วตัดสินใจว่า...การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่
...การอยู่ห่างกัน...
...จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
ต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
ที่คอยรบกวนและคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันหนึ่งเราพบว่า
คนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
และคนที่จะฝ่าฟันความบีบคั้นแห่งการรอคอย
กลับมาหาเราได้...ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...
เพราะฉะนั้น
ย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอยู่ก็คงไม่ธรรมดา
และคนๆนั้นก็ย่อมควรค่า แก่การรอคอย...
เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุก
จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน
และสามารถรอได้อย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา
ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสายสร้อยได้
ย่อมเกิดค่ามหาศาล
...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้
หากรู้ว่าเป็นใครสักคน
...ที่มีค่าพอให้รอคอย...
บทความดีดี จาก http://www.nanaegypt.com/data/up/manuleft/sakidjai/03.htm
- ครูจริงใจ-:
salam
เป็นบทความที่เพื่อนส่งให้ทางเมลล์
เห็นว่า น่าคิดดี จึงอยากให้พี่น้องได้อ่านด้วย
บทความดีดี วันนี้ขอเสนอ
^
^
เมื่อวันหนึ่ง
วันแห่งการฟื้นคืนชีพมาถึง
เราคงรู้สึกอยากแก้ไขอะไรหลายๆอย่างในชีวิตที่ผ่านมา
เรื่องราวในอดีตที่เราคิดว่ามันเป็นเรื่องสนุกสนาน
แต่มันกลับขมขื่นยิ่ง ณ วันนั้น
วันที่เราเดินควงแขนกับต่างเพศ
ทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงาน
วันนั้นที่เรามีความสุขเหลือเกิน ใจสองเราอยู่ใกล้ชิดกัน
วันที่เราละเลยไม่ใส่ใจกับเวลาของการละหมาด
จนเวลาล่วงเลยผ่านมา เราก็ยังทำเป็นเฉยชา[/]
วันที่หูของเราเคล้าแต่เสียงเพลง
มากกว่าที่มันจะฟังเสียงกุรอ่าน
วันที่ปากของเรากัดกินเนื้อพี่น้องที่ตายไปแล้ว
มากกว่าที่จะเปล่งคำพูดเพื่อตักเตือนกัน
วันที่สองมือของเราถูกขยับเพื่อใช้แช็ทกับเพื่อนข้ามคืนอย่างไร้สาระ
มากกว่าที่มันจะถูกหยิบจับเพื่อการบริจาค
วันที่นิ้วของเราถูกใช้เพื่อกดเบอร์โทรศัพท์หาใครบางคน
มากกว่าที่มันจะขยับลูกประคำ
วันที่น้ำตาของเราถูกหลั่งเพื่อดูบทพระเอกพร่ำกับนางเอกก่อนตาย
มากกว่าที่มันจะถูกหลั่งเพื่อการเกรงกลัวอัลลอฮฺ
วันที่สองเท้าของเราย่ำเข้าไปในโรงหนังทุกอาทิตย์
มากกว่าที่มันจะถูกย่ำไปมัสยิดทุกเวลา
วันนี้ของเรา...ยังไม่ถึงวันนั้น
วันที่ท่านจะไม่พูดอะไร นอกจากเท้าของท่าน มือของท่าน จะเป็นผู้ตอบเอง
ท่านยังมีเวลาที่จะกลับตัว เตาบัต
แก้ไขในวันข้างหน้าให้อยู่บนเส้นทางที่เที่ยงธรรม
อย่าหลอกตัวเอง ว่าอีกนาน กว่าความตายจะมาถึง
อย่าหลับตา โดยที่ไม่นึกถึงเลยว่า พรุ่งนี้ท่านอาจจะไม่ตื่น
อย่าทำเป็นรู้ดี ว่าตอนนี้ฉันทำบุญมากมายเพียงพอแล้ว
อย่าปิดหู หากมีคนมาบอกท่านว่า เพื่อนของท่านนั้นถึงแก่อะญั้ลแล้ว
อย่าเดินผ่านกุโบร์ โดยที่ท่านไม่เหลียวมองมันเลยว่า วันหนึ่งฉันก็ต้องอยู่ในนั้น[/b
] วันแห่งการฟื้นคืนชีพ ใกล้มาถึงแล้ว
โลกใบกลมเบี้ยวๆใบนี้ แก่มากแล้ว เหนื่อยมากแล้ว
อีกไม่นานก็ต้องดับสูญ
แต่มนุษย์ยังคงต้องตื่นอีกครา
เพื่อเรียกมาสอบสวนและให้ผลตอบแทนในสิ่งที่กระทำไว้บนดุนยา
เป็นวันซึ่งไม่มีใครช่วยเหลือใครได้เลย......
'และจงเกรงกลัววันหนึ่ง ซึ่งในวันนั้นไม่มีใครสามารถที่จะช่วยใครได้แต่อย่างใด
และการไถ่โทษแทนจากใครก็จะไม่เป็นที่ยอมรับ
การขอไถ่แทนก็จะไม่เป็นประโยชน์แก่ใคร
และผู้ที่ทำผิดทั้งหลายจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ'
อัลบากอเราะฮฺ : 123
--------------------------------------
คัดลอกจาก.. วารสารศานติสาร ~::Return::~ ปีที่1 ฉบับที่1--ชมรมมุสลิม
มอ.ปัตตานี
วาบิลลาฮิตเตาฟิก วัลฮีดายัต
ขอพระองค์โปรดคุ้มครองพี่น้องทุกคนรวมทั้งอิคลาส ด้วยเถิด
ขอพระองค์โปรดชี้แนะให้พวกเราทุกคนอยู่บนแนวทางที่เที่ยงตรงตราบจนลมหายใจสุดท้ายด้วยเถิด
อามีนยาร้อบบัลอาลามีน
^
^
วัสลาม
- ครูจริงใจ-:
มิตรสหายมีสามประเภท ...
สหายที่เปรียบประดุจปัจจัยยังชีพ นั่นก็คือ มิตรสหายที่ทรงปัญญา
..สหายที่เปรียบประดุจยารักษาโรค นั่นก็คือ มิตรสหายผู้มีโลกทัศน์กว้างใกล
..สหายที่เปรียบประดุจโรคภัยใข้เจ็บ นั่นก็คือ มิตรสหายที่โง่เขลาเบาปัญญา
- ครูจริงใจ-:
จงออกห่างจากบุคคลสามจำพวก และจงอย่าสานสัมพันธ์กับพวกเขาเด็ดขาด
คนทรยศ
ผู้ที่ชอบข่มเหงผู้อื่น
..ผู้ที่ชอบยุแยงตะแคงรั่ว
เพราะเพื่อนที่ทรยศผู้อื่นเพื่อปฏิสัมพันธ์กับเจ้านั้น สักวันหนึ่งเขาจะหักหลังเจ้า
และเพื่อนที่ชอบรังแกผู้อื่น สักวันหนึ่งเขาจะรังแกข่มเหงเจ้า
และเพื่อนที่ชอบยุแยงตะแคงรั่ว สักวันเขาจะนำคำพูดของเจ้าไปยุแยงให้ผู้อื่นไม่พอใจเจ้า
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version