เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม

คิดแบบนี้ ท่านคิดอย่างไร?

(1/3) > >>

sufriyan:
Tweet
 salam

วันนี้ฟังรายการวิทยุรายการหนึ่ง ที่ออกอากาศทั่วทั้งจังหวัด และบางส่วนของจังหวัดใกล้เคียง  ผู้จัดรายการได้พูดถึงเดือนรอมาฎอนและความประเสริฐต่างๆ และการทำความดีในเดือนรอมาฎอน  ท่านได้เล่าให้ฟังว่า เมื่อวานมีอาหรับจากซาอุดี้เดินทางมาออกดะวะห์ที่นี่แล้วมาหาท่าน  แล้วท่านก็เล่าต่อว่า ความจริงแล้ว การละหมาดที่มัสยิดฮารอมได้บุญมากถึง100,000 บุญ  การละหมาดที่มัสยิดนาบาวีย์ มาดีนะห์  ได้บุญถึง 50,000 บุญ  แต่ชาวอาหรับซาอุดี้ที่ว่ายังมาออกดะห์วะที่เมืองไทย (เน้นถึงเรื่องการออกดะวะห์ในเดือนรอมาฎอน จะได้ผลบุญทวีคูณ ) ท่านกล่าวต่อว่า ถ้าหากบวกลบคูณหารแล้ว การมาออกดะวะห์เมืองไทย ไม่ได้ผลบุญมากกว่าอยู่ที่มักกะห์ ชาวซาอุดี้คงไม่ฉีกเหงือก(ภาษาใต้) มาออกดะวะห์(ในเดือนรอมาฎอน) ที่นี่หรอก  แล้วท่านก็กล่าวถึงผลบุญต่างๆของการออกดะห์วะในเดือนรอมาฎอนต่อไปฯ  ผมฟังแล้วอึ้ง ท่านทั้งหลายคิดยังไง แลกเปลี่ยนกันหน่อยนะครับ


วัสลาม

al-azhary:
 salam

การบอกลบคูณหารเรื่องผลบุญระหว่างมาออกดะวะฮ์ที่เมืองไทยกับการละหมาดที่มัสยิดฮะรอมในเดือนร่อมะฎอนนั้น  จะได้บุญมากกว่าหรือน้อยกว่ามันอยู่ที่เจตนาของเราเป็นหลักว่าเราทำดีเพื่ออะไร  แล้วอะไรที่มีความสำคัญมากกว่าหรือน้อยกว่า  อย่างเช่นถ้าจะถามว่า  คนรวยที่ไปทำอุมเราะฮ์ในเดือนร่อมะฎอนกับเอาเงินที่จะไปทำอุมเราะฮ์ไปบริจาคให้แก่คนยากจนหรือผู้มีความเดือดร้อนนั้น  อันใดจะดีกว่า  ซึ่งแน่นอนว่าการเอาเงินไปบริจาคให้แก่ผู้ขัดสนหรือมีความเดือนร้อนย่อมดีกว่า  คำว่าดีกว่านั้นคือดีกว่า ณ ที่อัลเลาะฮ์ตะอาลา  ดีกว่าในแง่ที่เราได้ดำรงตนให้เป็นประโยชน์แก่มนุษย์หรือทำคุณประโยชน์แก่มนุษย์  ส่วนการไปทำอุมเราะฮ์นั้นทำคุณประโยชน์ให้แก่ตนเอง  ทั้งที่  "มนุษย์ที่ประเสริฐสุดนั้นคือมนุษย์ที่ยังคุณประโยชน์มากที่สุดแก่มนุษย์ด้วยกัน"

หากเราลองกลับมาพิจารณาประเด็นการออกดะวะฮ์ตับลีฆนั้น  การกระทำของเขาได้มีคุณประโยชน์แก่ผู้อื่น  คอยนะซีฮัตตักเตือนในเรื่องศาสนา และอื่น ๆ  ส่วนการละหมาดที่มัสยิดฮะรอมหรือที่มัสยิดนะบะวีย์นั้น  เป็นการทำประโยชน์ให้แก่ตนเองเท่านั้น  ดังนั้น  หากเราคิดในแง่ของความเป็นพี่น้องมุสลิมหรือการสร้างประโยชน์ให้แก่พี่น้องมุสลิมแล้ว  การตับลีฆต่อพี่น้องมุสลิมย่อมดีกว่า 

สรุปง่าย ๆ ก็คือ  ผลที่ได้จากการกระทำนั้น  หากทำให้เกิดผลประโยชน์แก่ผู้อื่น ย่อมดีกว่า  ทว่าเราจะอ้างลอย ๆ ไม่ได้ว่า  ตัวการละหมาดที่มัสยิดฮะรอมและมะดีนะฮ์ในเดือนร่อมะฎอนดีกว่าตัวของการออกดะวะฮ์ตับลีฆเพราะต้องมีหลักฐานมายืนยันเจาะจง  แต่เราต้องอธิบายให้เข้าใจในรายละเอียดผลที่ได้รับแก่พี่น้องมุสลิมว่ามันดีกว่าอย่างไร  ดีกว่าในแง่มุมใหนครับ

วัลลอฮุอะลัม   

sufriyan:
 salam


ไม่มีใครแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอีกหรือครับ

บาชีร:
ก็ให้ท่านคิดง่ายๆว่า ซอฮะบะฮฺนั้นอยู่กับรอซูลก็ดีอยู่แล้วละหมาดก็มัสยิดนะบะวี

แต่ทำไม่ท่านยังส่งให้ไปเผยแพร่ศาสนา พอตรวจสอบดูปรากฎว่าหลุมศพซอฮะบะฮฺที่ถูกฟังที่มะดีนะฮฺประมาณ10000คนเท่านั้น

แล้วที่เหลือไปไหนกัน

ไปตายกันทั่วโลก

ไปทำไม

ถ้าว่าการดะวะฮฺมันไม่สำคัญเขาไม่ไปกันหรอกครับ

มุคลิศ:

--- อ้างจาก: sufriyan ที่ ก.ย. 05, 2008, 08:31 PM ---แล้วท่านก็เล่าต่อว่า ความจริงแล้ว การละหมาดที่มัสยิดฮารอมได้บุญมากถึง100,000 บุญ  การละหมาดที่มัสยิดนาบาวีย์ มาดีนะห์  ได้บุญถึง 50,000 บุญ  แต่ชาวอาหรับซาอุดี้ที่ว่ายังมาออกดะห์วะที่เมืองไทย (เน้นถึงเรื่องการออกดะวะห์ในเดือนรอมาฎอน จะได้ผลบุญทวีคูณ ) ท่านกล่าวต่อว่า ถ้าหากบวกลบคูณหารแล้ว การมาออกดะวะห์เมืองไทย ไม่ได้ผลบุญมากกว่าอยู่ที่มักกะห์ ชาวซาอุดี้คงไม่ฉีกเหงือก(ภาษาใต้) มาออกดะวะห์(ในเดือนรอมาฎอน) ที่นี่หรอก 

--- End quote ---

กระผมคิดว่าการทำความดีในเดือนรอมฎอนนั้น  อะไรก็ได้ที่อัลเลาะฮ์ทรงชี้นำและประทานความสะดวกให้เรากระทำ  หากสะดวกในการตับลีฆนั่นแสดงว่าดังกล่าวอัลเลาะฮ์ให้เป็นสิ่งที่ดีสำหรับเรา  หากสะดวกในการละหมาดที่มัสยิดฮะรอมนั่นแสดงว่าอัลเลาะฮ์ได้อำนวยให้เรากระทำเช่นนั้น  อย่างเช่นผู้รู้บางคนอัลเลาะฮ์ทรงอำนวยให้ริสกีเขาเพียงพอและทำการสอนหนังสือได้เต็มที่  แต่ผู้รู้บางท่านมีลูกเยอะหลายคน  ก็ต้องทำงานเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวและสอนหนังสือได้น้อยกว่าผู้รู้ท่านเรียก  ดังนั้นเราจะมาบอกว่าให้ผู้รู้ท่านที่สองไปสอนหนังสือดีกว่า  มันประเสริฐกว่า  แต่จริงๆ แล้วทั้งการสอนหนังสือและการทำงานเลี้ยงดูครอบครัวมันเป็นสิ่งดีทั้งนั้น  แล้วแต่ว่าอัลเลาะฮ์จะให้ใครอยู่ในความเหมาะสมในภาระกิจนั้นๆ มากกว่า  ดังนั้นผู้ใดที่อัลเลาะฮ์ให้เขาสะดวกในการตับลีฆ  ก็ไม่ต้องไปละหมาดที่มัสยิดฮะรอม  และผู้ใดที่เขาอัลเลาะฮ์ให้เขาสะดวกในการละหมาดที่มัสยิดฮะรอม  ก็ไม่ต้องตับลีฆในเดือนรอมฎอน 

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

Go to full version