เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม

ซาบซึ่ง น้ำใจพี่น้องดะวะห์

(1/5) > >>

ฮุ้นปวยเอี๊ยง:
Tweet
เสียสละเป็นหนึ่ง ซุนนะห์เป็นยอด ในทุกเรื่องๆ ขนาดกินข้าวจนเสร็จกินข้าว มีดุอาอ์เป็น10 และคนทำ ฏออาม เนี่ยสุดๆ ลุกขึ้นแต่หัวรุ่ง ทำอาหารอร่อย

ทำเสร็จบริการ แถม เพิ่ม ข้าว แกง เกลือ พี่น้อง อีก และตัวเองกินหลังสุดให้พี่น้อง กินหมดก่อน ส่วนมากจะได้กินแบบหัวปลา หรือ เศษๆ

เพราะ ที่เนื้อๆ หรือลำตัว ตักให้พี่น้องหมดเลย ส่วนมารยาทในถาดเนี่ยสุดๆเหมือนกัน การ มุญาฮาดะห์ ถ้าเรามีเนื้อ ควรแบ่งให้ คนชราก่อน

ถ้าไม่มีก็ให้เด็ก แม้แต่ละหมาด บางคนติดยาดม พอจะละหมาด หายาดม ไม่เจอ พี่น้องยืนๆ ใกล้ๆ ก็ยื่นให้อีก

ผลบุญคุณค่า จากมุรคอต๊อบฮาดิศ หรือ จากตะเล่ม หลายๆเรื่องมากๆ ที่ได้รับฟัง ความปวดร้าว ของคน บายาน

ซาบซึ้งจริงๆ แต่ที่ต้อง อายเด็กๆ เรื่อง อิบาดะห์ สุดๆเลย ละหมาดซุนนะห์ ที่มีอยู่ทั้งวันทำหมด ตะฮัจยุด อะไรเนี่ย

เพิ่งรู้ว่าดะวะห์ดีเลิศอย่างนี่เอง คนที่ว่าคนอื่นนั้นลองออกก่อนน่ะ 3 วันก็ยังดี

al-firdaus~*:
ไปออกมาแล้วใช่ป่ะ... ;D

มันหอมหวานลึกซึ้ง...ต้องออกถึงจะเข้าใจ... loveit:

al-firdaus~*:
 salam

คนที่บ้านเนียตออก 40 หรืออาจจะเป็น 4 เดือน  อินชาอัลลอฮ์
ดุอาให้ด้วย....

al-firdaus~*:
อามีรคงกลัวจะเหน็บมัสตูรอมาฝากคนที่บ้าน....กระมัง ;D

ILHAM:
ก็ดีนะ ทำดี ได้คนดีๆติดมือกลับไป 5555

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป