เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม
คิดอย่างไร กับ อุลามาอฺที่ชื่อ อิบนฺ ตัยมิยะฮฺ
taufik:
i am not expert in english,but let me try to translate in what i have understood of this article.so if it have any error or incorrect please correct me.thanks a lot
<QUESTION>
What do the scholars say about Ibn Taymiyya?
นักวิชาการพูดเกี่ยวกับท่านอิบนูตัยมียะฮฺว่าอย่างไร
<ANSWER>
In the name of Allah, Most Compassionate, Most Merciful,
Before answering the question, it is imperative to understand that extremism and immoderation is disapproved of in the Shariah. Islam is a religion of moderation and teaches its followers to be moderate in all spheres and walks of life. Being extreme in one way or another would entail going against the pristine teachings of Allah Most High and His beloved Messenger (Allah bless him & give him peace).
ก่อนที่จะตอบคำถาม มันจำเป็นที่จะต้องเข้าใจว่าความสุดโต่งและความเลยเถิดนั้นเป็นที่ไม่พอใจสำหรับชารีอะฮฺ อิสลามเป็นศาสนาหนึ่งแห่งความเป็นกลางและสอนผู้ที่นับถือให้ความเป็นกลางทุกย่างก้าวแห่งชีวิต ความสุดโต่งในทางหนึ่งหรือทางอื่นๆจะนำมาซึ่งการต่อต้านหลักการสอนที่บริสุทธิ์ของพระองค์อัลลอฮฺ(ซบ)ผู้ส่งยิ่งใหญ่และศาสดาของของท่าน(ศ)
Allah Most High says:
"Thus, have We made of you an Umma justly balanced, that you might be witnesses over the nations, and the Messenger a witness over yourselves..." (Surah al-Baqara, V: 143)
และในทำนองเดียวกัน เราได้ให้พวกเจ้าเป็นประชาชาติที่เป็นกลาง เพื่อพวกเจ้าจะได้เป็นสักขีพยานแก่มนุษย์ทั้งหลาย และร่อซูล ก็จะเป็นสักขีพยานแด่พวกเจ้า
The Messenger of Allah (Allah bless him & give him peace) said in a Hadith:
"Beware of extremism in religion, since those before you were only destroyed by extremism." (Sunan Nasa'i, Musnad Ahmad and others)
ระวังเรื่องของการสุดโต่งในศาสนา เนื่องจากประชาชาติก่อนพวกเจ้าได้ถูกทำลายโดยความสุดโต่ง
Hence, Islam is a middle way between excess and laxity. It is a path that is between the harshness found in the Shariah of Moses (peace be upon him) of killing one's self as a form of repentance, paying one quarter from one's wealth as Zakat and other such matters, and the laxity found in the Shariah of Jesus (peace be upon him) of the permissibility of alcohol, clothes not being considered impure with filth and other such matters.
เพราะฉะนั้น อิสลามคือแนวทางสายกลางระหว่างความความแคบและความหย่อนย่าน มันคือแนวทางหนึ่งระหว่างความสุดโต่งพบในชารีอะฮฺของมูซา(Peace be upon him) การฆ่าตัวตายเป็นรูปแบบหนึ่งแห่งความสำนึกผิด การจ่ายซากาตหนึ่งในสี่ของทรัพย์สินและอื่นๆ และความหย่อนย่านในชารีอะฮฺของอีซา (peace be upon him) การอนุญาตในเรื่องของแอลกอฮอล์ เครื่องนุ่งห่มที่ไม่พิจารณาในเรื่องความบริสุทธิ์
It is a path that is in between the extremism and neglect found amongst the various deviated sects. It lies in between the belief of those who rejected destiny altogether (qadariyya) and those who considered destiny to have sole control over human actions (jabariyya). The path lies in between the ideologies of the Khawarij (who considered sinners to be out of the fold of Islam) and the Murji'a (who believed committing sins to have no consequence at all), and in between the position of the anthropomorphist (mushabbiha) who likened the attributes of Allah to His creation and those who completely rejected the attributes of Allah Most High (Mu'tazila).
มันคือแนวทางระหว่างความสุดโต่งและความละเลยที่พบระหว่างกลุ่มๆที่เบี่ยงเบน มันเป็นความเชื่อที่ปฏิเสธพรหมลิขิตโดยสิ้นเชิง(Qadariyya) และผู้ที่เชื่อว่าพรมลิขิตควบคุมเหนือการกระทำของมนุษย์ (jabariyya)
ความเชื่อแห่ง Khawarij ที่พิจารณาคนทำบาปตกจากศาสนา และ Murji'a ที่เชื่อว่าคนทำบาปไม่มีผลลัพธ์อะไรเลย และ mushabbiha ผู้ที่เปรียบเทียบคุณลักษณะของอัลลอฮฺ กับมัคโลกของพระองค์ และผู้ที่ปฎิเสธคุณลักษณะของพระองค์อย่างสิ้นเชิง (Mu'tazila).
It is also a religion that lies between law and spirit, between intellect and love, and between theology and spirituality. It rejects the concept of the Jews of everything being based on intellect and reasoning and the concept of the Christians of everything being based on love and affection. Rather, Islam teaches its followers to combine between the paths of Iman and Ihsan, and the paths of law and spirit. This is the straight path mentioned in the opening Surah of the Qur'an which we recite daily in our prayers: "Show us the straight way" (Surah al-Fatiha, V: 6) (See: Mulla Jiwun, Nur al-Anwar ala matn al-Manar, P: 5-6)
มันก็คือศาสนาที่วางอยู่ระหว่างกฎหมายและจิตวิญาณ ระหว่างปัญญาและความรัก และระหว่างศาสนาและวิญญาณ มันปฏิเสธมโนทัศน์ของชาวยิวที่ทุกสิ่งทุกอย่างๆอยู่บนพื้นฐานของปัญญาและเหตุผล และมโนทัศน์ของชาวคริสต์ที่ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่บนพื้นฐานของความรักและความเมตตา ตรงกันข้าม อิสลามนั้นสอนแก่ผู้ที่นับถือในการรวมระหว่างส่วนของอีมานและอิฮซาน และส่วนกฎหมายกับจิตวิญญาณ นี้คือแนวทางที่เที่ยงตรงที่กล่าวไว้ในอัลกุรอานซึ่งพวกเราได้อ่านทุกวันๆในละหมาด โอ้อัลลอฮฺทรงชี้แนวทางที่ถูกต้องแก่เราด้วย(Surah al-Fatiha, V: 6) (See: Mulla Jiwun, Nur al-Anwar ala matn al-Manar, P: 5-6)
Thus, it is vital to have a balanced approach in all aspects of our Deen. Unfortunately, some people become extreme in one way or another. Some only take consideration of the outward meaning of the Sacred Law in that they reject the spiritual and inner dimensions of Islamic rulings, whilst others, on the other hand, believe love and spirit to be everything. Both these approaches are incorrect as explained earlier.
ด้วยเหตุนี้ มันจำเป็นที่เราจะต้องมีความสมดุลในทุกเรื่องของศาสนา โชคไม่ดีที่บางคนนั้นกลายเป็นสุดโต่งในทางหนึ่งๆหรืออื่นๆ บางคนพิจารณาแค่เปลือกนอกในการเคารพกฎหมายโดยการปฎิเสธฮิกมะฮฺและมิติภายในเฉพาะของหลักการอิสลาม ในขณะบางกลุ่มนั้นตรงกันข้าม เชื่อในความรักและจิตวิญญาณต่อทุกสิ่งๆ ทั้งสองนี้คือแนวทางที่ผิดดังที่อธิบายไว้ข้างต้น
With regards to Imam Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him), certain Muslims consider him to be the greatest thing to have happened in Islamic history. He is regarded as the Shaykh al-Islam giving his views precedence over the views of all other Mujtahid Imams. They consider him to be immune from committing any errors and mistakes, hence his opinions are considered to be the final and absolute understanding of Islam. On the contrary, some Muslims consider him to be severely deviated and completely out of the fold of Ahl al-Sunnah wa al-Jama'ah. Some even go to the extent of considering him to be out of the fold of Islam!
ด้วยความเคารพต่ออิมาม Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him) แน่นอนมุสลิมพิจารณาเขาในฐานะผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์อิสลาม เขาถูกเคารพในฐานะเชคอิสลามการการให้ทัศนะของเขามีน้ำหนักก่อนบรรดาเหล่าอิมามมุจตาฮิดคนอื่นๆ เขาถูกพิจารณาว่าปราศจากความผิดพลาดใดๆ ดังนั้นทัศนะของเขาถูกพิจารณาเป็นสุดท้ายและสมบูรณ์ในเรื่องศาสนา ในทางตรงกันข้ามบางมุสลิมพิจารณาเขาว่าเป็นคนที่เบี่ยงเบนอย่างรุนแรงและตกจาก Ahl al-Sunnah wa al-Jama'ah อย่างสมบูรณ์
Once a brother asked me what I thought of Imam Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him) and I replied by saying that I acknowledge his works and have respect for him, although I disagree with certain views of his. Then he asked me what I thought of Shaykh Ibn al-Arabi (Allah have mercy on him) and I replied by saying that he was one of the greatest authorities of Islam in terms of spirituality and Ihsan. The brother said: "How is it possible for you to respect both these personalities. You either like Imam Ibn Taymiyya and reject Shaykh Ibn al-Arabi, or you agree with the views of Shaykh Ibn al-Arabi and dislike Imam Ibn Taymiyya. I said, "I am sorry to say that I like and respect both these personalities, whether you like it or not." There are not two camps here for me to be included in, I explained, and that if I belong to one camp, I automatically come out of the other.
ครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่ง (Brother) ถามฉันอะไรคือสิ่งที่ฉันคิดต่อท่าน Imam Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him) และฉันได้ตอบโดยการพูดว่า ฉันยอมรับในงานของเขาและยอมรับเขา ถึงแม้ว่าฉันไม่เห็นด้วยกับบางทัศนะของเขา และเขาได้ถามฉันว่าอะไรคือสิ่งที่ฉันคิดต่อท่าน Shaykh Ibn al-Arabi (Allah have mercy on him) และฉันได้ตอบโดยการพูดว่า เขาคืออุลามาอฺผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในอิสลามในเรื่องของจิตวิญาณและอิฮซาน ชายคนหนึ่งพูดว่า ว่ามันเป็นไปได้ไหมสำหรับคุณที่จะเคารพบุคคลทั้งสองนี้ คุณจะชอบอิหม่าม Ibn Taymiyya และปฏิเสธ Shaykh Ibn al - Arabi, หรือคุณเห็นด้วยกับมุมมองของ Shaykh Ibn al - Arabi และไม่ชอบอิหม่าม Ibn Taymiyya ฉันว่า"ฉันขอโทษที่พูดว่าผมชอบและเคารพบุคคลทั้งสองนี้ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่. ไม่มีสองค่ายสำหรับฉันที่จะรวมอยู่ ฉันอธิบาย และถ้าฉันสังกัดอยู่ในค่ายหนึ่ง ฉันก็จะออกจากค่ายอื่นโดยอัตโนมัติ
anti-bid'ah:
--- อ้างจาก: taufik ที่ ก.ค. 17, 2010, 03:02 PM ---i am not expert in english,but let me try to translate in what i have understood of this article.so if it have any error or incorrect please correct me.thanks a lot
<QUESTION>
What do the scholars say about Ibn Taymiyya?
นักวิชาการพูดเกี่ยวกับท่านอิบนูตัยมียะฮฺว่าอย่างไร
<ANSWER>
In the name of Allah, Most Compassionate, Most Merciful,
Before answering the question, it is imperative to understand that extremism and immoderation is disapproved of in the Shariah. Islam is a religion of moderation and teaches its followers to be moderate in all spheres and walks of life. Being extreme in one way or another would entail going against the pristine teachings of Allah Most High and His beloved Messenger (Allah bless him & give him peace).
ก่อนที่จะตอบคำถาม มันจำเป็นที่จะต้องเข้าใจว่าความสุดโต่งและความเลยเถิดนั้นเป็นที่ไม่พอใจสำหรับชารีอะฮฺ อิสลามเป็นศาสนาหนึ่งแห่งความเป็นกลางและสอนผู้ที่นับถือให้ความเป็นกลางทุกย่างก้าวแห่งชีวิต ความสุดโต่งในทางหนึ่งหรือทางอื่นๆจะนำมาซึ่งการต่อต้านหลักการสอนที่บริสุทธิ์ของพระองค์อัลลอฮฺ(ซบ)ผู้ส่งยิ่งใหญ่และศาสดาของของท่าน(ศ)
Allah Most High says:
"Thus, have We made of you an Umma justly balanced, that you might be witnesses over the nations, and the Messenger a witness over yourselves..." (Surah al-Baqara, V: 143)
และในทำนองเดียวกัน เราได้ให้พวกเจ้าเป็นประชาชาติที่เป็นกลาง เพื่อพวกเจ้าจะได้เป็นสักขีพยานแก่มนุษย์ทั้งหลาย และร่อซูล ก็จะเป็นสักขีพยานแด่พวกเจ้า
The Messenger of Allah (Allah bless him & give him peace) said in a Hadith:
"Beware of extremism in religion, since those before you were only destroyed by extremism." (Sunan Nasa'i, Musnad Ahmad and others)
ระวังเรื่องของการสุดโต่งในศาสนา เนื่องจากประชาชาติก่อนพวกเจ้าได้ถูกทำลายโดยความสุดโต่ง
Hence, Islam is a middle way between excess and laxity. It is a path that is between the harshness found in the Shariah of Moses (peace be upon him) of killing one's self as a form of repentance, paying one quarter from one's wealth as Zakat and other such matters, and the laxity found in the Shariah of Jesus (peace be upon him) of the permissibility of alcohol, clothes not being considered impure with filth and other such matters.
เพราะฉะนั้น อิสลามคือแนวทางสายกลางระหว่างความความแคบและความหย่อนย่าน มันคือแนวทางหนึ่งระหว่างความสุดโต่งพบในชารีอะฮฺของมูซา(Peace be upon him) การฆ่าตัวตายเป็นรูปแบบหนึ่งแห่งความสำนึกผิด การจ่ายซากาตหนึ่งในสี่ของทรัพย์สินและอื่นๆ และความหย่อนย่านในชารีอะฮฺของอีซา (peace be upon him) การอนุญาตในเรื่องของแอลกอฮอล์ เครื่องนุ่งห่มที่ไม่พิจารณาในเรื่องความบริสุทธิ์
It is a path that is in between the extremism and neglect found amongst the various deviated sects. It lies in between the belief of those who rejected destiny altogether (qadariyya) and those who considered destiny to have sole control over human actions (jabariyya). The path lies in between the ideologies of the Khawarij (who considered sinners to be out of the fold of Islam) and the Murji'a (who believed committing sins to have no consequence at all), and in between the position of the anthropomorphist (mushabbiha) who likened the attributes of Allah to His creation and those who completely rejected the attributes of Allah Most High (Mu'tazila).
มันคือแนวทางระหว่างความสุดโต่งและความละเลยที่พบระหว่างกลุ่มๆที่เบี่ยงเบน มันเป็นความเชื่อที่ปฏิเสธพรหมลิขิตโดยสิ้นเชิง(Qadariyya) และผู้ที่เชื่อว่าพรมลิขิตควบคุมเหนือการกระทำของมนุษย์ (jabariyya)
ความเชื่อแห่ง Khawarij ที่พิจารณาคนทำบาปตกจากศาสนา และ Murji'a ที่เชื่อว่าคนทำบาปไม่มีผลลัพธ์อะไรเลย และ mushabbiha ผู้ที่เปรียบเทียบคุณลักษณะของอัลลอฮฺ กับมัคโลกของพระองค์ และผู้ที่ปฎิเสธคุณลักษณะของพระองค์อย่างสิ้นเชิง (Mu'tazila).
It is also a religion that lies between law and spirit, between intellect and love, and between theology and spirituality. It rejects the concept of the Jews of everything being based on intellect and reasoning and the concept of the Christians of everything being based on love and affection. Rather, Islam teaches its followers to combine between the paths of Iman and Ihsan, and the paths of law and spirit. This is the straight path mentioned in the opening Surah of the Qur'an which we recite daily in our prayers: "Show us the straight way" (Surah al-Fatiha, V: 6) (See: Mulla Jiwun, Nur al-Anwar ala matn al-Manar, P: 5-6)
มันก็คือศาสนาที่วางอยู่ระหว่างกฎหมายและจิตวิญาณ ระหว่างปัญญาและความรัก และระหว่างศาสนาและวิญญาณ มันปฏิเสธมโนทัศน์ของชาวยิวที่ทุกสิ่งทุกอย่างๆอยู่บนพื้นฐานของปัญญาและเหตุผล และมโนทัศน์ของชาวคริสต์ที่ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่บนพื้นฐานของความรักและความเมตตา ตรงกันข้าม อิสลามนั้นสอนแก่ผู้ที่นับถือในการรวมระหว่างส่วนของอีมานและอิฮซาน และส่วนกฎหมายกับจิตวิญญาณ นี้คือแนวทางที่เที่ยงตรงที่กล่าวไว้ในอัลกุรอานซึ่งพวกเราได้อ่านทุกวันๆในละหมาด โอ้อัลลอฮฺทรงชี้แนวทางที่ถูกต้องแก่เราด้วย(Surah al-Fatiha, V: 6) (See: Mulla Jiwun, Nur al-Anwar ala matn al-Manar, P: 5-6)
Thus, it is vital to have a balanced approach in all aspects of our Deen. Unfortunately, some people become extreme in one way or another. Some only take consideration of the outward meaning of the Sacred Law in that they reject the spiritual and inner dimensions of Islamic rulings, whilst others, on the other hand, believe love and spirit to be everything. Both these approaches are incorrect as explained earlier.
ด้วยเหตุนี้ มันจำเป็นที่เราจะต้องมีความสมดุลในทุกเรื่องของศาสนา โชคไม่ดีที่บางคนนั้นกลายเป็นสุดโต่งในทางหนึ่งๆหรืออื่นๆ บางคนพิจารณาแค่เปลือกนอกในการเคารพกฎหมายโดยการปฎิเสธฮิกมะฮฺและมิติภายในเฉพาะของหลักการอิสลาม ในขณะบางกลุ่มนั้นตรงกันข้าม เชื่อในความรักและจิตวิญญาณต่อทุกสิ่งๆ ทั้งสองนี้คือแนวทางที่ผิดดังที่อธิบายไว้ข้างต้น
With regards to Imam Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him), certain Muslims consider him to be the greatest thing to have happened in Islamic history. He is regarded as the Shaykh al-Islam giving his views precedence over the views of all other Mujtahid Imams. They consider him to be immune from committing any errors and mistakes, hence his opinions are considered to be the final and absolute understanding of Islam. On the contrary, some Muslims consider him to be severely deviated and completely out of the fold of Ahl al-Sunnah wa al-Jama'ah. Some even go to the extent of considering him to be out of the fold of Islam!
ด้วยความเคารพต่ออิมาม Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him) แน่นอนมุสลิมพิจารณาเขาในฐานะผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์อิสลาม เขาถูกเคารพในฐานะเชคอิสลามการการให้ทัศนะของเขามีน้ำหนักก่อนบรรดาเหล่าอิมามมุจตาฮิดคนอื่นๆ เขาถูกพิจารณาว่าปราศจากความผิดพลาดใดๆ ดังนั้นทัศนะของเขาถูกพิจารณาเป็นสุดท้ายและสมบูรณ์ในเรื่องศาสนา ในทางตรงกันข้ามบางมุสลิมพิจารณาเขาว่าเป็นคนที่เบี่ยงเบนอย่างรุนแรงและตกจาก Ahl al-Sunnah wa al-Jama'ah อย่างสมบูรณ์
Once a brother asked me what I thought of Imam Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him) and I replied by saying that I acknowledge his works and have respect for him, although I disagree with certain views of his. Then he asked me what I thought of Shaykh Ibn al-Arabi (Allah have mercy on him) and I replied by saying that he was one of the greatest authorities of Islam in terms of spirituality and Ihsan. The brother said: "How is it possible for you to respect both these personalities. You either like Imam Ibn Taymiyya and reject Shaykh Ibn al-Arabi, or you agree with the views of Shaykh Ibn al-Arabi and dislike Imam Ibn Taymiyya. I said, "I am sorry to say that I like and respect both these personalities, whether you like it or not." There are not two camps here for me to be included in, I explained, and that if I belong to one camp, I automatically come out of the other.
ครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่ง (Brother) ถามฉันอะไรคือสิ่งที่ฉันคิดต่อท่าน Imam Ibn Taymiyya (Allah have mercy on him) และฉันได้ตอบโดยการพูดว่า ฉันยอมรับในงานของเขาและยอมรับเขา ถึงแม้ว่าฉันไม่เห็นด้วยกับบางทัศนะของเขา และเขาได้ถามฉันว่าอะไรคือสิ่งที่ฉันคิดต่อท่าน Shaykh Ibn al-Arabi (Allah have mercy on him) และฉันได้ตอบโดยการพูดว่า เขาคืออุลามาอฺผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในอิสลามในเรื่องของจิตวิญาณและอิฮซาน ชายคนหนึ่งพูดว่า ว่ามันเป็นไปได้ไหมสำหรับคุณที่จะเคารพบุคคลทั้งสองนี้ คุณจะชอบอิหม่าม Ibn Taymiyya และปฏิเสธ Shaykh Ibn al - Arabi, หรือคุณเห็นด้วยกับมุมมองของ Shaykh Ibn al - Arabi และไม่ชอบอิหม่าม Ibn Taymiyya ฉันว่า"ฉันขอโทษที่พูดว่าผมชอบและเคารพบุคคลทั้งสองนี้ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่. ไม่มีสองค่ายสำหรับฉันที่จะรวมอยู่ ฉันอธิบาย และถ้าฉันสังกัดอยู่ในค่ายหนึ่ง ฉันก็จะออกจากค่ายอื่นโดยอัตโนมัติ
--- End quote ---
translate into what i have understood...
or
any errors or incorrectnesses...
translate in which...
taufik:
thank u to anti bidah
can u review my translation.i wanna know whether right or wrong
thanks
salam
sunny:
ท่านอิบนู ตัยมียะฮ์นั้นผมก็นับถือท่าน ในด้านที่ว่าช่วงสุดท้ายของท่านที่ท่านได้เปลี่ยนแปลงการฟัตวาหรือแนวคิดต่างๆหลังจากได้เจอกับ อิบนู คุดามะฮ์ ท่านได้สนทนากับ อิบนูคุดามะฮ์ และยอมรับหลักการแนวความคิดยอมเปลี่ยนเมื่อพบกับสิ่งที่ชัดเจนกว่า(นีแหละคือสิ่งที่น่าช่ืนชมอย่างหนึ่ง เป็นคุณสมบัติที่ควรมีในตัวนักวิชาการ) ส่วนการฟัตวาหรือหนังสือของท่านก่อนหน้านั้นผมไม่กล้าบอกว่าเป็นอย่างไร แต่โดยส่วนตัวนั้นหนังสือ ฟูตูฮุล เฆบ ผมยอมรับส่วนเล่มอื่นก่อนหน้านั้นผมไม่กล้าตัดสิน ควรถามผู้รู้ดีกว่าครับ
Al Fatoni:
ตอนนี้หนังสือที่มีอยู่ในมือผมเกี่ยวกับกลุ่มวะฮาบีย์นั้น จะมีอยู่ ๔ ประเภทหลักๆ คือ
(๑) ประเภทที่สนับสนุนอย่างเป็นกลาง คือหากมีเรื่องถูกต้องตามหลักฐานก็ว่าไปหลักฐานที่กลุ่มนี้ถือ พร้อมทั้งสนับสนุน และเช่นกัน ในทางตรงกันข้าม
(๒) ประเภทที่สนับสนุนแบบหลับหูหลับตา มองว่ากลุ่มตนถูกหมด และกลุ่มอื่นผิดห้ามเถียง
(๓) ประเภทที่ต่อต้านอย่างเป็นกลาง คือต่อต้านด้วยหลักฐาน พร้อมต้องการความชัดเจนและคำตอบจากกลุ่มวะฮาบีย์เช่นกัน ซึ่งหากมีหลักฐานฟังขึ้นก็จะยอมรับ
(๔) ประเภทที่ต่อต้านอย่างหลับหูหลับตา มองว่ากลุ่มนี้ผิดห้ามเถียง ทุกหลักฐานที่กลุ่มนี้อ้าวถือว่าฟังไม่ขึ้น - วัลลอฮุอะอ์ลัม
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version