เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม

ประโยคนี้มีความหมาย

<< < (18/23) > >>

قطوف من أزاهير النور:



และจงอ่านสิ่งที่ถูกวะฮีย์แก่เจ้า
จากคัมภีร์ของพระผู้เป็นเจ้าของเจ้า
ไม่มีผู้ใดเปลี่ยนแปลงคำกล่าวของพระองค์
และเจ้าจะไม่พบที่พึ่งใด ๆ เลย
นอกจากพระองค์


และจงอดทนต่อตัวของเจ้า
ร่วมกับบรรดาผู้วิงวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าของพวกเขา
ทั้งยามเช้าและยามเย็นโดยปราถนาความโปรดปรานของพระองค์
และอย่าให้สายตาของเจ้าหันเหออกไปจากพวกเขา
ขณะที่เจ้าประสงค์ความสวยงามแห่งชีวิตของโลกนี้
และเจ้าอย่าเชื่อฟังผู้ที่เราทำให้หัวใจของเขาละเลยจากการรำลึกถึงเรา
และปฏิบัติตามอารมณ์ต่ำของเขา
และกิจการของเขาพินาศสูญหาย

อัลกะฮฺฟิ 27-28

คนเดินดิน:
 salam

หายไปหลายกระทู้เลยแฮะ

กู้คืนไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

พิมพ์ใหม่ก็ได้น้อเรา

 

คนเดินดิน:
 salam

ปัญหามีไว้แก้ไม่ได้มีไว้กลุ้ม

มันก็น่าแปลกนะคะที่ธรรมชาติของมนุษย์

เมื่อประสบกับปัญหาสิ่งที่มักตามมาก็คืออาการกลุ้มใจกับปัญหา

(บางครั้งก็เคยเป็นนะโรคนี้เนี่ย)

แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายเลยซะทีเดียว

เพราะบ่อยครั้งที่เจอกับปัญหา

ผลพลอยได้ที่ตามมาก็คือการเรียนรู้ที่จะได้แก้ปัญหา

ประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่สามารถนำมาใช้เป็นบทเรียนให้กับชีวิตได้

ถ้าแก้ปัญหานั้น ๆ ที่เกิดขึ้นได้ก็มักเกิดความภาคภูมิใจ

และที่สำคัญความอดทนมักเป็นผลพลอยได้ที่มีคุณค่าและมาคู่กับปัญหาอยู่เสมอ

ก็อย่างว่านั่นแหละค่ะ  ปัญหาหน่ะมีไว้แก้ไม่ได้มีไว้กลุ้มซักหน่อยนะพี่น้อง


หากผิดพลาดประการใดจงอภัยให้ด้วยนะพี่น้อง

คนเดินดิน:
เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่ยังสวมเสื้อแขนสั้น

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่ใส่กางเกงยีนส์ฟิดเปรี๊ยะ

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่กระโปรงของฉันก็ผ่าหน้าผ่าหลังซะจนสวยน่าดู

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...เสื้อของฉันแขนยาวแต่ก็เข้ารูปสมสัด  สมส่วนดูเหมือนจะสวยแฮะ

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่ก็ยังปล่อยผมบางส่วนให้สยายออกมาอวดสายตาผู้คน

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่ก็เคยทานอาหารที่ไม่แน่ใจว่าฮาล้าลหรือไม่

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่บางเวลาฉันก็ทำเวลาส่วนตัวให้ยุ่งอยู่กับการดูหนังฟังเพลง

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่บางเวลาฉันยังเต็มไปด้วยความต้องการอีกมากมาย

เมื่อครั้งยังเขลาฉันใส่ฮิญาบ...แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนกับว่าฮิญาบที่สวมใส่อยู่ใช่ฮิญาบจริงหรือ?

แล้วฮิญาบที่แท้จริงคืออะไรกันหล่ะ

ช่วยบอกฉัน...บอกตัวเอง...บอกเพื่อนพ้อง...บอกพี่น้อง...ว่าสิ่งที่เป็น...สิ่งที่ทำอยู่คือฮิญาบแล้วหล่ะหรือ

มันควรปกปิดจากศีรษะจรดปลายเท้ารึเปล่าน้า

มันควรปกปิดความคิดหรือความรู้สึกที่ไม่บังควรรึเปล่าน้า

และมันควรปกปิดกระทั่งหัวใจที่มืดบอดต่อศรัทธาของพระผู้ทรงเมตตา

ให้เหลือเพียงความบริสุทธิ์ใจต่อพระองค์รึเปล่า?

ใครพบคำตอบที่แท้จริง

ช่วยบอกฉัน...บอกตัวเอง...บอกเพื่อนพ้อง...บอกพี่น้อง...ของฉันด้วยเถิด

ItQan:
 salam

ขออนุญาติแจมด้วยคน

เอามาจากบทกวีอาหรับ

ليت الشباب يعود يوما   فأخبره بما فعل المشيب
หากแม้นว่าความหนุ่มสาวได้หวนกลับมาสักวันหนึ่ง ฉันจะได้บอกเล่าให้เขารู้ถึงสิ่งที่ผู้เฒ่ากำลังเป็นอยู่

บทกวีพรรณาถึงความเศร้าโศรกเสียดายวันเวลาวัยหนุ่มสาวที่ผ่านเลยไป...
หากเรายังอยู่ในวัยนี้ ก็ขอให้นึกไปข้างหน้าว่า ถ้าเราได้มีชีวิตอยู่จนแก่เฒ่า... เราจะภูมิใจกับวัยหนุ่มสาวของเรา หรือจะโศกเศร้าเสียดายมัน

จงมีชีวิตอยู่กับวันนี้ เพราะเมื่อวานคือประวัติศาสตร์ และวันพรุ่งนี้ ก็ไม่มีอยู่จริง

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว