เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม

นัฟเกาะห์ เป็นวายิบหรือไม่

<< < (4/15) > >>

al-firdaus~*:
คือเขารับผิดชอบนะ และคนในครอบครัวก็ยินดีที่เขาจะรับผิดชอบเท่านี้
เท่านี้ของเขา อาจดูว่าน้อย  เผลอๆในสายตาของคนอื่น ดูเหมือนว่าไม่รับผิดชอบ

ก๊ะว่าสำคัญที่คนในครอบครัวต้องมีความตออัต  มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน เป็นกำลังใจให้กัน
โดยเฉพาะภรรยา สมควรที่จะต้องตออัตสามี เชื่อใจสามีว่าเขากำลังเสียสละ และตัวภรรยาก็ต้องเสียสละเช่นกัน
ที่สำคัญ  ทุกคนในครอบครัวต้องมีส่วนร่วมที่จะมีการพูดคุยกัน ปรึกษาหารือกัน ในยามที่จะออกทำงานศาสนา

อันนี้ไม่ได้พูดถึงเรื่อง ละทิ้งครอบครัวแบบไม่ดูดำดูดีนะคะ เพราะไม่เคยเจอก็เรยไม่ทราบ ;D

fathai4:
        ที่ผมเห็นมาเป็นส่วนมากคือ พี่น้องดะอฺวะนั้น ผู้เป็นสามีจะหารายได้คนเดียว เลี้ยงทั้งครอบครัว ส่งลูกเรียน รับส่งลูกจากบ้าน-มักตับ(โรงเรียนศาสนาระดับต้น)

เรียนจบสามัญชั้นประถม 6 แล้ว ส่งเข้าเป็นนักเรียนประจำในโรงเรียนที่สอนฮาฟิซ อาเหล่มที่มัรกัส จบแล้วก็ส่งไปเรียนเมืองนอก อาหรับ อินเดีย ปากี เซ้าท์อาฟริกา

ศรีลังกา ฯลฯ ลูกผู้หญิง เรียนในโรงเรียนที่สอนผู้หญิงของมัรกัส จบแล้วต่อที่ตัรบียะฮฺ บ้านป่า หรือโรงเรียนผู้หญิงของครูอาหลี ที่สงขลา หรือที่อื่นๆ ให้ความสำคัญกับการเรียนศาสนาของภรรยาและลูกมาก สละเพื่อการนี้เป็นอันมาก แล้วยังแบ่งเวลาให้กับการเยี่ยมพี่น้อง การละหมาดสุนัต การคิดมัด(การช่วยเหลือทุกด้านที่เป็นประโยชน์)ให้กับบาแล มัสยิดและมัรกัส เป็นอย่างนี้กันส่วนมากครับ สรุปว่าทำงานหนักกว่าคนทั่วไปเสียอีก จขกท.ช่วยแสดงหลักฐานด้วยครับ บีเฉินก็อย่าพูดลอยๆ รวมๆ ไร้หลักฐานนะครับ

Sunni Partisan:
         หลักการของขบวนการดะวะห์ คือหลักการเดียวกันกับอิสลาม ขบวนการดะวะห์มีจุดประสงค์เพื่อฟื้นฟูศาสนาและแบบอย่างของท่านร่อซู้ล ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม หาใช่ทำลายไม่ ดังนั้นสิ่งใดที่ศาสนาใช้ให้ปฏิบัติตาม ขบวนการดะวะห์ก็ย่อมใช้ให้ปฏิบัติตาม และสิ่งใดที่ศาสนาห้าม ขบวนการดะวะห์ก็ย่อมห้ามด้วยเช่นกัน ดังนั้นการเอี๊ยะลานก่อนที่จะมีการบะยานว่า "ความสำเร็จของมนุษย์อยุ่ในศาสนา ใครก็ตามที่นำศาสนาไปเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต เขาจะได้รับความสำเร็จทั้งโลกนี้และโลกหน้า" ได้ชี้ให้เห็นถึงหลักการของดะวะห์ที่จำต้องตั้งอยุ่บนพื้นฐานของศาสนา ดังนั้น เมื่อศาสนาได้ให้ความสำคัญต่อเรื่องนะฟะเกาะห์ ดะวะห์ก็ให้ความสำคัญกับนะฟะเกาะห์เช่นกัน


         ส่วนคำพูดที่ได้มีผู้หยิบยกมาข้างต้นนั้น ไม่ว่าจะมีคนดะวะห์พูดสิ่งนั้นจริงหรือไม่ก็ตาม มันก็เป็นเพียงแค่ความคิด(ที่ผิด)ส่วนบุคคล ฉนั้น จะนำคำพูดของดะวะห์ท่านนั้นมาตัดสินว่า นี้เป็นเป็นหลักการของขบวนการดะวะห์ ย่อมมิได้เด็ดขาด


                                                                 วัลลอฮุอะลาวะอะลัมบิซซอวาบ

Beechern:

--- อ้างจาก: al-firdaus~* ที่ เม.ย. 28, 2011, 10:22 PM ---คือเขารับผิดชอบนะ และคนในครอบครัวก็ยินดีที่เขาจะรับผิดชอบเท่านี้
เท่านี้ของเขา อาจดูว่าน้อย  เผลอๆในสายตาของคนอื่น ดูเหมือนว่าไม่รับผิดชอบ

ก๊ะว่าสำคัญที่คนในครอบครัวต้องมีความตออัต  มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน เป็นกำลังใจให้กัน
โดยเฉพาะภรรยา สมควรที่จะต้องตออัตสามี เชื่อใจสามีว่าเขากำลังเสียสละ และตัวภรรยาก็ต้องเสียสละเช่นกัน
ที่สำคัญ  ทุกคนในครอบครัวต้องมีส่วนร่วมที่จะมีการพูดคุยกัน ปรึกษาหารือกัน ในยามที่จะออกทำงานศาสนา

อันนี้ไม่ได้พูดถึงเรื่อง ละทิ้งครอบครัวแบบไม่ดูดำดูดีนะคะ เพราะไม่เคยเจอก็เรยไม่ทราบ ;D


--- End quote ---

ผมก็ไม่ได้ว่าสักหน่อยว่าครอบครัวตออัตแล้วจะทำไม่ได้อะ ...
ท่านหญิงคอดีจะฮ์ก็เป็นแบบอย่างให้เห็นอยู่ ...  frown
แต่ปัญหาคือ ... จะมีสักกี่คนกัน ...????

Beechern:
ที่สำคัญ .... อย่ามองข้ามประเด็นความรับผิดชอบของผู้ชายสิครับ ..... มันเป็นความจริงอะครับ ... อิสลามเรา ให้ยอมรับความจริงนี่ครับ ....

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว

Go to full version