เสวนาเชิงวิชาการ > สนทนาศาสนธรรม
ความสุขชั่วคราวที่"คิดว่า"มันคือความสำคัญ
قطوف من أزاهير النور:
Tweet
> >> ดวงตาทั้งคู่ถูกทำให้ตื่นขึ้นด้วยความอ่อนเพลีย
> >>จิตสำนึกส่วนลึกเพิ่งกล่าวเตือนว่าฉันยังไม่ได้ละหมาดซุบฮฺ
> >>(หลังจากที่เมื่อคืนคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเรื่องเเฟนใหม่ที่เพิ่งคบกันได้ไม่นาน
> >>เเละด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ เช่นเคย จึงนั่งดูบอลต่อยันตี 2
> >>เเต่การตื่นละหมาดไม่ทันครั้งนี้ ก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกผิดซักเท่าไหร่นัก
> >>ก็ในเมื่อมันไม่ใช่ความผิดของเราทั้งหมดซักหน่อย
> >>อีกอย่างเหตุการเช่นนี้ก็ใช่ว่าจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งซะหน่อยนิ่)
> >>หลังจากละหมาดซุบฮฺเสร็จ
> >>ด้วยความง่วงมากมายทำให้ยังไม่ได้ละหมาดสุนัสผลอยหลับไปซะก่อน
> >>ตื่นมาอีกทีก็ประมาณ 11 โมงเศษ
> >>พอดีกับที่หางตาขวาเหลือบไปเห็นอัล-กุรอ่านวางอยู่บนหิ้ง
> >>จำใด้ลางๆว่าอ่านมันครั้งล่าสุดเมื่อ 2 อาทิตย์ที่เเล้ว
> >>จึงตัดสินใจจะเดินไปหยิบมาอ่าน
> >>เเต่พลันหางตาซ้ายไปชนเข้ากับโทรทัศน์ที่กำลังเปิดอยู่
> >>เป็นซีรีส์เกาหลีที่กระเเสกำลังมาเเรงในขณะนั้น
> >>เเละบังเอิอย่างเหลือหลายที่พระเอกดันหล่อเกินห้ามใจไหว ไม่รอช้า
> >>เดินตรงไปยังโทรทัศน์ทันที หลังจากดูเสร็จ
> >>ก็ว่าจาไปอ่านกุรอ่านตามที่ตั้งใจไว้
> >>เเต่ดันมือดีเลื่อนไปเจอช่องเอ็มวีเพลงของกอล์ฟ-ไมค์เข้าอย่างจัง
> >>(อ่านะ นานๆทีจะได้ดู)
> >>หลังจากเสร็จภารกิจการดูโทรทัศน์อย่างอิ่มหนำสำราเเล้ว
> >>กำลังอารมณ์ดีๆอยู่เเล้วเชียว เเต่เเม่ดันบ่นอะไรก็ไม่รู้ น่าเบื่อ
> >>ทำเอาอารมณ์เซ็งขึ้นมาทันใด หนีออกไปเดินเที่ยวห้างทันที
> >>พอดีไปเจอเพื่อนเลยนัดกันไปดูหนังในโรงต่อ
> >>กลับมาก็เข้าเวลาดุฮริ่มาเยอะเเยะพอสมควร เเต่ไม่เห็นเป็นไรเลย
> >>ยังไงก็ทันอยู่ดีอ่ะเเหละ หลังละหมาดเสร็จก็ไม่ได้ละหมาดสุนัสอีกตามเคย
> >>(หืม..ก็คนกลับมาเหนื่อยๆนิ่)
> >>ตรงไปยังคอมเพื่อเเช็ตกับเพื่อนตามความพึงพอใจ
> >>พอฝอยเรื่องคนอื่นพอหอมปากหอมคอเเล้ว ก็เปลี่ยนเป้าหมายไปเล่นเกมส์เเทน
> >>(โหย...เกมสฺเเมร่งโคตรมันเลยอ่า..)
> >>เลยเล่นเพลินจนไม่ได้ยินเสียงอะซานอัศรฺ
> >>ทำให้ละหมาดล่าอีกตามเคย หลังจากละหมาดเสร็จเป็นการเรียบร้อย
> >>ก็ตั้งใจอย่างเเน่วเเน่ว่าจะไปโหลดเกมส์ใหม่ลงเครื่องต่อ.....เงียบหาย!!
> >>***ณ รุ่งอรุณของเช้าวันใหม่
> >>วันที่สายลมพลิ้วพัดพาเอาต้นไม้ที่ไร้เรี่ยวเเรงเอนอ่อนไปตามๆกัน
> >>เสมือนศรัทธาที่ดูจะไม่มีวันหวนกลับมาเข้มเเข็งได้อีก
> >>เเสงเเดดอ่อนโยนส่องกระทบลงบนผืนผ้าสีขาวที่ห่อหุ้มร่างกายของใครบางคนไว้อย่างมิดชิด
> >>..ฉันยังคงหลับไหลอยู่เช่นเดิม...เช่นทุกวันที่มันควรจะเป็น
> >>หากจะเเตกต่างกันก็ตรงที่ว่า..มันเป้นการหลับไหลเพื่อรอคอย...ความเว้งว้างเเละมืดมิด
> >>ที่จดจำได้มีเพียงความทรงจำของเย็นวันวาน ที่อยู่ๆก็ถูกทำให้ดับวูบไป
> >>หยาดน้ำตาใสๆรินไหลอาบเเก้มอย่างกั้นไม่อยู่หากเสียงของมันดูจะไร้ซึ่งพลังใดๆ
> >>ลอยคราบน้ำตาในขณะนั้นดูจะไร้ความหมายเเละถูกกลบไปสูสิ้นด้วยเสียงผู้คนมากมายที่รายล้อมตัวฉัน
> >>เเละฝ่ามือหลายคู่ที่กำลังโอบอุ่มร่างของฉันสู่ความว่างปล่าวอันเจ็บปวด
> >>.....คงหมดเวลาจริงๆเสียเเล้วไม่มีสิทธที่จะได้กลับไปตักตวงอีกต่อไป...///
> >>อัสตัฆฟิรุลลอฮฺพระผู้สร้างฉัน...ฉันเป็นเพียงบ่าวผู้ไร้ค่าในดุนยา
> >>เเละคงเป็นเพียงเเค่บ่าวผู้ไร้ตัวตนในอาคิเราะฮ์
> >>
> >>................................
> >>
> >>จบสิ้นเเล้วชีวิตเเห่ง 1 เดียว
> >>ที่ดูจะไร้ค่าอย่างมากมายสำหรับชีวิตของผู้ศรัทธา
> >>
> >>หากห้วงสำนึกที่มัวเเต่คิดว่ามันคือความสุขส่วนตัวที่สร้างเพียงรอยกระคำกระด่างเพียงเล็กน้อยในหัวใจ
> >>คิดได้เพียงเเค่ว่ามันคือความสุขที่ชีวิตเเห่งการเป็นผู้ศรัทธาควรจะมี
> >>คิดได้เพียงเท่านั้นจริงๆ
> >>
> >>................
> >>
> >>เพราะพวกท่านคิดว่ามันยังคงมีเวลา..เสมือนกับว่าพวกท่านนั้นเป็นผู้ทรงกำหนดมัน
> >>เเต่ดูจะเทียบเท่ากันไม่ได้เลย ระหว่างชีวิตผู้ศรัทธาเเห่งรุ่งอรุณหนึ่ง กับ
> >>ชีวิตผู้ของผู้ศรัทธาเเห่งอีกเส้นขอบฟ้าหนึ่ง
> >>
> >>...ช่างเเตกต่างกันเหลือเกิน...
ที่มา : email forward ^^
salamah:
เตือนสติได้ดีทีเดียวเลยล่ะน้องชา............อัลฮัมดุลิ้ลลาฮ์นะคะที่ได้อ่านบทความดีๆ
จงตั้งใจทำอามาลอิบาดะฮ์......... ก่อนที่จะสายเกินไปนะคะ สิ่งล่อลวงในดุนยานี้มีมากเหลือเกิน.........
ขอพระองค์อัลเลาะฮ์ทรงประทานจิตใจที่เข้มแข็งต่อบ่าวของพระองค์ด้วยเถิด .........
นูรุ้ลอิสลาม:
เยี่ยมครับน้องชาร้อน ;D
al-firdaus~*:
เราปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่า
ดุนยา เอ๋ย ดุนยา
นึกถึงความตายให้มาก ๆ
ขอดุอาอ์ให้คนอ่อนแอคนนี้บ้างนะคะ
อินชาอัลลอฮ์
เด็กท่าเรือ:
มนุษย์ทุกคนจะต้องถูกทดสอบ ทั้งในยามทุกข์และยามสุข
ในทุกๆวินาทีทีพระองค์ทรงมอบลมหายใจ
..."ทุกๆชีวิตเป็นผู้ลิ้มรสความตายและเราได้ลองใจสูเจ้า
ด้วยการทดลองแห่งความชั่วและความดี"....(ซุเราะห์ที่ 21:35 )
ยามทุกข์ยาก ผิดหวัง จงสั่งใจให้ทนสู้ มุ่งสู่ความเมตตา
ยามสุข สบายอุรา จงอย่าลืมตน หมั่นขอบคุณ ;D
วัสสลาม
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
Go to full version