ตาใจในที่นี้ หมายถึง ประตู แห่งจิตวิญญาณที่เปิดออก ซึ่งอยู่เบื่องลึกของจิตใจ
หากประตูแห่งการสัมผัสรับรู้ทางต่างๆ ยังไม่ปิด
ประตูแห่งจิตวิญญาณ ก็จะยังคงไม่เปิดออก
หากประตูนี้ได้เปิดออกแล้ว จะมองทะลุถึงแก่นแท้ของสิ่งต่างๆ แม้กระทั่งความคิดในใจ ที่มิสามารถปกปิดได้
Re: สิ่งที่เห็นด้วยสายตา ย่อมแตกต่างจากสิ่งที่เห็นด้วยจิตใจ By: nada-yoru Date: ก.ย. 28, 2009, 08:35 PM
salam
ญะซากัลลอฮุคอยรอนค่ะ
...อันจิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง...
เราจึงต้องมองนานๆ ใช้ตาที่มีให้ครบ...
มองคนอื่นนั้นว่ายากแล้ว หากการมองตัวเองนั้นก็ยากเช่นกัน
เพราะบางครั้งรู้สึกว่าคนอื่นดูจะเข้าใจเรามากกว่าเราเข้าใจตัวเราเสียอีกค่ะ...
และบางครั้งเวลาอ่านอัลกุรอานจะรู้สึกกระแทกใจบ้าง ตื้นตันบ้าง
กลัวบ้าง ยิ้มได้บ้าง รู้สึกถูกตำหนิบ้าง สารพัดค่ะ
เลยไม่รู้ว่าระหว่างการมองคนอื่นกับมองตัวเองนั้น
อย่างไหนจะยากกว่ากัน...
วัสลามุอะลัยกุมค่ะ
^__________^
Re: สิ่งที่เห็นด้วยสายตา ย่อมแตกต่างจากสิ่งที่เห็นด้วยจิตใจ By: al-firdaus~* Date: ก.ย. 28, 2009, 08:41 PM
ท่านจงทำอิบาดะฮ์เหมือนกับท่านเห็นอัลเลาะห์ ด้วยกับตาใจ!!!
Re: สิ่งที่เห็นด้วยสายตา ย่อมแตกต่างจากสิ่งที่เห็นด้วยจิตใจ By: Al Fatoni Date: ก.ย. 28, 2009, 09:33 PM
สิ่งที่เห็นด้วยสายตา ย่อมแตกต่างจากสิ่งที่เห็นด้วยจิตใจ - เป็นสัจธรรมข้อหนึ่งที่มิอาจเลี่ยงได้จริงๆ - วัลลอฮุอะอฺลัม
Re: สิ่งที่เห็นด้วยสายตา ย่อมแตกต่างจากสิ่งที่เห็นด้วยจิตใจ By: al-firdaus~* Date: ก.ย. 29, 2009, 09:25 AM
บางคนบอกว่า เราละหมาดแล้วเห็นอัลลอฮ์ได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้
ดังนั้น...คนที่จิตใจของเขามุ่งตรงสู่อัลลอฮ์ เขาย่อมไม่ได้เห็นด้วยกับสองตาของเขาตามที่เข้าใจ
แต่เขาคนนั้นจะเห็นอัลลอฮ์ด้วยกับตาใจอย่างแน่นอน
ความหมายล้ำลึกค่ะ...จิตใจที่ถูกขัดเกลาด้วยกับหลักเอียะฮ์ซานตะเซาวุฟเท่านั้นที่จะเข้าใจได้
การมุ่งมั่นแน่วแน่ไปสู่อัลเลาะฮ์ ตะอาลา ( صدق التوجه ) ณ ที่นี้ ชี้ถึง ตำแหน่ง อัลอิหฺซาน เสมือนที่มีหะดิษรายงานว่า
أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ، فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ
"คือการที่ท่านได้อิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ เสมือนกับท่านได้เห็นพระองค์ ดังนั้น หากท่านไม่เคยเห็นพระองค์ แท้จริงแล้วพระองค์ทรงเห็นท่าน"
รายงานโดย บุคอรีย์และมุสลิม
ดังนั้นการเห็นพระองค์ ณ ที่นี้ ไม่ใช่เห็นด้วยการดู แต่ให้เห็นด้วยจิตใจ ตั้งจิตใจให้มีสมาธิและจับจิตมุ่งต่อพระองค์
นั่นแหละเขาเรียกว่า الشهود (อัชชุฮูด) "การประจักษ์เห็นหรือรู้แจ้งเห็นจริง"
ดังนั้นหัวใจนั้นก็สามารถได้ยิน การได้ยินของหัวใจคือการอิลฮาม(ดลใจ) ,
และหัวใจก็จะประจักษ์เห็น และการที่หัวใจได้ประจักษ์เห็นนั้นแหละ เขาเรียกว่า ประจักษ์แจ้งเห็นจริง ( البصيرة )
เพราะฉะนั้น ผู้ที่รู้แจ้งเห็นจริงนั้น เมื่อสงบนิ่งก็ตาม แต่หัวใจของเขาได้ยินอัลลอฮ์ตะอาลา หมายถึง หัวใจของเขาเฝ้าคำนึง รำลึกต่ออัลลอฮ์ตะอาลา
แล้วพระองค์ก็จะทำให้เขาได้ยินกับสิ่งที่ผู้อื่นไม่ได้ยิน
และผู้ใดที่ตั้งจิตมองด้วยตาใจไปยังอัลลอฮ์ตะอาลา แน่นอน พระองค์ก็จะทำให้เขาได้ประจักษ์เห็นในสิ่งที่ผู้อื่นไม่เห็น
ส่วนหนึ่งจากเราจะอิบาดะฮโดยเห็นอัลเลาะฮ์ตามที่ท่านนบีกล่าวไว้ได้อย่างไร?