โฮทารุตัวน้อยๆ ชอบยิ่งนักบินเข้าไป โฮโนโอะ
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 10, 2009, 02:35 AM
^
ใต้ลำพูรอพู่กัน...
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: ILHAM Date: ต.ค. 10, 2009, 02:43 AM
ใต้ต้นลำพู แม้ไม่มีพู่กัน แต่ฉันก็ยังเป็นภู่ บรมครูแห่งโคลงฉันท์กาพย์กลอน มานั่งดูคนที่ยังไม่นอน ฟังเสียงหมาหอน ปิดไฟใส่กลอนแล้วยังนอนไม่หลับ เอามือถือเปิดเว็บบอร์ดปั๊บ จากที่อยากหลับหายง่วงในพริบตา แหงนมองบนนภา เห็นดวงดารา ท้องฟ้ามีดาวสดใส ไม่มีอาทิตย์อุทัย ให้ร้อนรนใจ ไฉนต้องเปลี่ยวฤดี
พอๆ เดี๋ยวติดลม 5555
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 11, 2009, 12:08 AM
"บ้านต้นไม้"
ตอนเด็กๆจะนั่งดูพ่อสร้างบ้านต้นไม้บนต้นมะขามใหญ่ในสวนหลังบ้านทุกวัน
ลุ้นว่าเมื่อไหร่มันจะเสร็จให้เราปีนขึ้นไปเล่น...เป็นความทรงจำที่ดีในวัยเด็ก
กลับไปรอบล่าสุดก็เห็นพ่อกำลังสร้างบ้านต้นไม้บนต้นมะขามใหญ่ต้นเดิมหลังบ้าน
ให้หลานๆอีกรอบ...
ไม่เห็นพ่อจะบ่นเลยสักคำเวลาบ้านมันพังลงมาต่อหน้าต่อตา...
พ่อบอกว่าเดี๋ยวเอาใหม่...พอทำเสร็จ สำเร็จลูกขึ้นไปเล่นแล้วตกลงมา
พ่อก็ทุบมันกับมือพ่อเอง...มาตอนนี้สร้างให้หลานๆ พอหลานตกลงมา
พ่อก็ทุบมันด้วยมือพ่ออีกครั้ง...บ้านต้นไม้จึงเป็นได้แค่ความทรงจำดีๆ...
เลยเอาบ้านต้นไม้ห้าต้นห้าสถานที่มาฝากกันค่ะ
"ต้นไม้"
"ต้นไม้"
"ต้นไม้"
"ต้นไม้"
"ต้นไม้"
ดึกดื่นค่ำคืนอันมืดมิด ไร้แสงไฟในเมืองใหญ่
นอนบนบ้านต้นไม้ คงได้บรรยากาศแปลกๆไม่น้อย หิงห้อยบินผ่าน
เสียงหริ่งเรไรร้องขับกล่อมประสานเสียงหมาหอน...บรื๋อออออออออออออ...
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: ILHAM Date: ต.ค. 11, 2009, 12:58 AM
สูงขนาดนั้น โฮทารุบินไม่ถึงหรอก
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 11, 2009, 01:59 AM
ต้นอื่นน่าจะไม่พรื่อ...แต่ต้นที่ห้านั้น โฮทารุก็โฮทารุเถอะ
แต่สำหรับพี่ค้าง โกโบริ เห้ย โคโมริน่าจะไม่พรื่อ สาว่าบินได้สูงนิ...พึ่บๆ
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: al-firdaus~* Date: ต.ค. 11, 2009, 01:15 PM
ระทึกใจดี...
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: as-satuly Date: ต.ค. 11, 2009, 02:46 PM
สุดยอดๆ...ก็มัน(บ้าน)อยู่สุดยอด(ปลายต้นไม้)แล้วนิ...ฮ่าๆๆๆๆๆ...วัสสลามุอะลัยกุม
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 11, 2009, 10:46 PM
salam
"The Tree and The Girl"
นับตั้งแต่วินาทีที่คุณเกิดมาบนโลกใบนี้ คุณได้รับสิ่งต่างๆมากมาย
แต่คุณเคยลองย้อนกลับไปมองคนที่ให้สิ่งเหล่านั้นแก่คุณบ้างหรือเปล่า ?
แล้วคุณคิดจะให้อะไรตอบแทนเขาบ้างไหม
เคยมีคนกล่าวไว้ครั้งหนึ่ง...
ยังมีต้นไม้สูงใหญ่ต้นหนึ่งต้ังอยู่ ต้นไม้มีจิตใจโอบอ้อมอารี
มันเป็นที่อยู่อาศัยให้กับสัตว์เล็กๆอย่างกระรอกและนกมากมาย
ต้นไม้ช่วยทำให้อากาศสดชื่น ทั้งกิ่งก้านร่มไม้อันสูงใหญ่ของมัน
ก็คอยให้ความเย็นสบายแก่สัตว์ทั้งหลายที่มาพักพิง...
วันหนึ่ง ต้นไม้รับรู้ถึงความผิดปกติบางอย่างท่ามกลางเสียงนกขับขาน
และเสียงสายลมพัดปลิว ยังมีเสียงหนึ่งผิดแปลกออกมา
"อุแว้...อุแว้..."
เด็กทารกคนหนึ่งนอนร้องไห้เสียงดังภายใต้ร่มไม้ของเจ้าต้นไม้นั่นเอง
ด้วยความสงสาร ต้นไม้จึงเขย่ากิ่งก้านของมันเบาๆ
จนกระทั่งลูกไม้ของมันหล่นลงไป
ลูกไม้เหล่านั้นก็กลายไปเป็นอาหารของเด็กน้อยคนนั้น
ไม่กี่วันต่อมา ก็มีคนมารับเด็กทารกนั้นไป
เด็กทารกคนนั้นก็ได้ไปจากต้นไม้เป็นเวลานานนับหลายปี
วันหนึ่ง เด็กหญิงคนหนึ่งมายังต้นไม้ต้นเดิมนี้ แล้วกล่าวว่า
"คุณต้นไม้เคยให้ลูกไม้กับหนูให้หนูได้กิน วันนี้ คุณต้นไม้มีอะไร
ให้หนูอีกรึเปล่าคะ?"
"ฉันมีใบไม้มากมาย ขอมอบมันให้กับเธอ"
ต้นไม้ว่าพลางผลัดใบของตนให้กับเด็กหญิง ซึ่งเด็กหญิงนั้นก็รับไว้
ปกคลุมร่างของตนในยามหนาว และต่อมาก็ได้นำไปถักทอเป็นผืน
ใช้แทนผ้าในคราวหลัง เด็กหญิงคนนั้นก็ได้ไปจากต้นไม้...อีกครั้ง
เวลาผ่านเลยไปหลายปี จนกระทั่งเด็กสาวแรกรุ่นคนหนึ่ง
เดินทางมาพบต้นไม้
"คุณต้นไม้มีอะไรจะให้ฉันบ้างไหมคะ?"เธอถาม
"ฉันมีกิ่งไม้ของฉัน ขอมอบมันให้กับเธอ"
เด็กสาวได้ยินดังนั้นก็ป่ายปีนต้นไม้แล้วเด็ดเอากิ่งไม้ที่ว่าเหล่านั้น
ไปเล่นเป็นโจรสลัดบ้าง นักดาบบ้าง แล้วยังนำไปใช้เป็นฟืนก่อไฟไว้หุงหาอาหาร
และมอบความอบอุ่นให้แก่ตนเองอีกในคราวหลัง
และแน่นอน.... หลังจากนั้น เธอก็ไปจากต้นไม้เช่นเดิม
หลายปีผ่านไป... ก็ได้มีหญิงสาวคนหนึ่งเข้ามาพักพิงใต้ร่มไม้ของต้นไม้ใจดี
"คุณมีอะไรจะให้ฉันอีกหรือเปล่า คุณต้นไม้ ?"
คำถามเดิมหลุดออกจากปากของเด็กสาวในกาลก่อนที่บัดนี้เติบโตเป็นสาวแล้ว
"ฉันมีลำต้น มีไม้มากมาย ขอมอบมันให้กับเธอ"
ต้นไม้ตอบด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยนเช่นเคย
หญิงสาวจึงได้เลื่อยเอาทั้งลำต้นของต้นไม้นั้นไปสร้างเรือลำหนึ่ง
จากนั้น เธอก็ล่องไปในทะเลด้วยเรือลำนั้นที่เธอสร้าง....
เธอจากต้นไม้ต้นนั้นไปอีกแล้ว...
...ทิ้งให้ต้นไม้เดียวดาย เหลือเพียงตอ...
ทั้งนี้ เวลาก็ผ่านพ้นไปอีกครั้งหลายสิบปี
จนกระทั่งวันหนึ่ง...
หญิงชราคนหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้าตอไม้นั้น...
"ว่าไงล่ะ ?" เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอันแหบแห้ง
"เธอยังมีอะไรจะให้ฉันอีกไหม เจ้าต้นไม้ ?"
"ฉันมีแต่เพียงตอไม้ของฉันนี้ ถ้ามันยังเป็นประโยชน์แก่เธอ เธอก็จงเอาไปเถิด"
หญิงชราไม่คิดจะนำตอไม้ที่ว่านั้นไปไหน
เธอค่อยๆนั่งลงบนตอไม้นั้นอย่างอ่อนแรง
"เธอรู้อะไรบ้างหรือเปล่า เจ้าต้นไม้ ? ที่ผ่านมา เธอได้มอบสิ่งต่างๆให้แก่ฉัน
มามากมายเหลือเกิน....
ตอนที่ฉันยังเป็นทารก..... เธอมอบลูกไม้ของเธอให้ฉันได้กิน
ตอนที่ฉันเป็นเด็ก..... เธอมอบใบไม้ให้ฉันห่มกันหนาว
ตอนที่ฉันโตขึ้นมาอีกหน่อย..เธอก็มอบกิ่งไม้ให้ฉันนำไปเล่น
และนำไปใช้เป็นฟืนก่อไฟ
แม้กระทั่งตอนที่ฉันกลายมาเป็นผู้ใหญ่ ...เธอก็มอบลำต้นทั้งลำต้นของเธอ
ให้ฉันนำไปสร้างเป็นเรือไว้ท่องเที่ยวไปทั่ว"
ตอไม้นิ่งเงียบ ไม่ตอบอะไร
"เธอมอบทุกสิ่งที่เธอมีให้กับฉัน ทว่าตัวฉันยังไม่เคยได้มอบสิ่งใดให้เธอเลย
ทั้งยังทิ้งเธอไว้ให้หงอยเหงาเปล่าเปลี่ยวอยู่เป็นหลายปี"
หญิงชราว่าแล้วระบายรอยยิ้มบาง
"แต่ต่อจากนี้ ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปอีกแล้ว ฉันจะอยู่กับเธอ
จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเธอตลอดไป..."
และแล้วหญิงชราก็เริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆที่เธอได้พบ
ตั้งแต่ครั้งเธอยังเป็นเด็กตัวน้อย จวบจนกระทั่งตอนที่เธอโตขึ้น
แล้วล่องเรือออกไปยังโลกกว้าง
เธอเล่าถึงทุกสิ่งได้พบ ทุกคนที่ได้เจอ และทุกเรื่องที่ได้ยินมาตลอดหลายปี
จนกระทั่งดวงตะวันอ่อนแสง คล้อยต่ำลงลาลับขอบฟ้า
"ค่ำแล้ว..." หญิงชราเอ่ย
"มาเถิด ต้นไม้ ....นอนกันเถิด ทั้งฉันทั้งเธอต่างก็เหนื่อยมาพอแล้ว
ได้เวลาพักสักที"ร่างอันซูบผอมของหญิงชราโน้มตัวลงนอนบนตอไม้ใหญ่
มือทั้งสองที่อ่อนแรงเต็มที่ดึงเอาแรงที่ยังเหลือกระชับเข้ากับตอไม้แน่น
ราวกับจะโอบกอดเจ้าต้นไม้เอาไว้
ครั้นนัยน์ตาเหนื่อยล้าค่อยๆปรือลงจนหลับสนิท
หญิงชราก็จมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราอันแสนสบายข้างเคียงตอไม้
ที่เงียบลงไปนานแล้วนั้นทันที
...และ....เธอก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย...
หลายปีผ่านไป.... ทั้งหญิงชรา และทั้งตอไม้นั้นก็หายไป
กลับมีบางสิ่งเข้ามาแทนที่....
เคยมีคนกล่าวไว้ครั้งหนึ่ง... ยังมีต้นไม้สูงใหญ่ต้นหนึ่งตั้งอยู่
ต้นไม้มีจิตใจโอบอ้อมอารี มันเป็นที่อยู่อาศัยให้กับสัตว์เล็กๆอย่างกระรอก
และนกมากมาย
ต้นไม้ช่วยทำให้อากาศสดชื่น ทั้งกิ่งก้านร่มไม้อันสูงใหญ่ของมัน
ก็คอยให้ความเย็นสบายแก่สัตว์ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาพักพิงเรื่อยไป...
[The Tree and The Girl : ดัดแปลงมาจาก "ต้นไม้ใจดี"]
ที่มา:http://ryokukun.exteen.com/20070812/mother-s-day-special-the-tree-and-the-girl
________________________________
ต้นไม้ที่ว่านี้ คือใครสำหรับคุณๆคะ...
ปล.สรุปว่าเลิกเล่านิทานไม่ได้อยู่ดี555
วัสลามุอะลัยกุมค่ะ
^_____________^
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 12, 2009, 01:45 AM
"รักเป็นดั่งต้นไม้"
แปลกใจใครมาเปรียบรักเป็นแก้วบาง
ต้องระวังมิให้บิ่นให้ช้ำ
เฝ้าประคองมิให้เสียน้ำคำ
ด้วยกลัวทำให้แก้วหมอง
หากคราใดแก้วหล่นทิ้งลงพื้นไป
แตกกระจายไม่สมดั่งใจหวัง
ต่ออย่างไรคงไม่เหมือนดัง
แก้วคงยังร้าวรอยอยู่
แต่รักฉันเปรียบดังต้นไม้งอกงาม
ต้องเลี้ยงต้องดูให้น้ำ
แม้นปลิดใบกิ่งเสียหักลง งอกเสริมเติบโต
รักเป็นดั่งต้นไม้
หมั่นเพียรดูแลต้นไม้ของเรา
ไม่เปรียบเอารักเป็นแก้วบางใส
แตกหักลงคงด้วยพลั้งไป
ยังออกกิ่งใบเติบโตสูงงาม
(หนุ่มเสก)
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 26, 2009, 01:17 AM
salam
"ต้นไม้แห่งปัญหา"
มุมมองที่แตกต่างในการจัดการกับปัญหาในชีวิตประจำวัน
ที่เตือนใจให้เรารู้จักที่จะ เหยียบโลก แทนที่จะ แบกโลก ไว้ตลอดเวลา
ช่างไม้ที่ผมจ้างให้มาซ่อมโรงนาอันเก่าแก่ของผม
เพิ่งเสร็จงานวันแรกที่เต็มไปด้วยปัญหาต่างๆ นาๆ
ยางรถที่แบนแต๊ดแต๋ทำให้เขาเสียเวลาทำงานไปหนึ่งชั่วโมง
เลื่อยไฟฟ้าของเขาอยู่ๆ ก็หยุดทำงานไปเฉยๆ
แถมตอนนี้รถกระบะคันเก่าของเขาก็สตาร์ทไม่ติดอีก
ขณะที่ผมขับรถไปส่งเขาที่บ้าน เขาได้แต่นั่งเงียบกริบ
เมื่อถึงบ้าน เขาเชิญผมให้เข้าบ้านเพื่อทำความรู้จักกับครอบครัวของเขา
ขณะที่เรากำลังเดินไปยังประตูหน้าบ้าน เขาก็หยุดนิ่งที่ต้นไม้ต้นเล็กๆ อยู่ครู่หนึ่ง
พร้อมเอื้อมมือทั้งสองข้างแตะที่ปลายกิ่งไม้
เมื่อประตูบ้านเปิดออก เขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าอัศจรรย์
ใบหน้าคล้ำของเขาสว่างไสวไปด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เขาโอบกอดลูกเล็กสองคน
และจุมพิตภรรยาของเขา
หลังจากแนะนำครอบครัวของเขาให้รู้จักกับผมแล้ว เขาเดินมาส่งผมที่รถยนต์
เราเดินผ่านต้นไม้ต้นเดิม และผมก็รู้สึกสงสัยจนอดใจไม่ไหว
ผมจึงถามเขาเกี่ยวกับสิ่งที่ผมเห็นก่อนหน้านี้
อ๋อ นั่นคือต้นไม้แห่งปัญหาของผม เขาตอบ
ผมรู้ว่าผมไม่สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาในการทำงานได้
แต่สิ่งหนึ่งที่แน่ๆ ก็คือ ปัญหาไม่ได้เกี่ยวข้องกับบ้านที่มีภรรยาและลูกๆผมอาศัยอยู่
ดังนั้น ผมจึงแขวนปัญหาเหล่านั้นไว้ที่ต้นไม้ทุกคืนเมื่อผมกลับบ้าน
และในตอนเช้าผมจะหยิบมันขึ้นมาอีกครั้ง
สิ่งที่ตลกก็คือ เขายิ้มพร้อมกล่าวต่อว่า
เมื่อผมเดินออกจากบ้านในตอนเช้าเพื่อหยิบมันขึ้นมา
ปัญหาต่างๆ เหล่านั้นมันไม่ได้มีมากมายเท่ากับปัญหา
ที่ผมแขวนไว้เมื่อตอนกลางคืน
ที่มา: หนังสือ A 4th Course of Chicken Soup for the Soul
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 27, 2009, 06:24 PM
salam
ต้นไม้พี่ชาย(บัง)
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: nada-yoru Date: ต.ค. 31, 2009, 02:51 AM
salam
พักตรงนี้...ดีกว่า
หยุดและพักให้คลาย...หายเหนื่อย
สายลมไหว...โชยเอื่อย
เหนื่อยกายได้แรงกลับคืน...เหมือนเดิม
เพราะทางนั้น...ไกลอยู่
และไม่รู้ต้องเดินอีกไกล...เท่าไหร่
มีเรื่องราว...มากมาย
ที่ยังคอยให้เราเข้าไปพบเจอ
ที่ตรงนี้...นั้นมีต้นไม้
มีร่มเงาให้นอนสบาย...พักผ่อน
ลมไม่แรง...แสงแดดไม่ร้อน
มีฟ้าเอาไว้ห่มนอน...และรักแท้...จริงใจ
พักตรงนี้...ดีกว่า
เหนื่อยมานานกับความสับสน...วุ่นวาย
นอนเถิดนอน...ให้สบาย
ตื่นขึ้นมาแล้วเดินต่อไป...ตามทาง
ตื่นขึ้นมาแล้วแรงกลับคืน...
ยืนแล้วเดินต่อไป...ตามทาง
หยุดและพักให้คลาย...หายเหนื่อย
สายลมไหว...โชยเอื่อย
เหนื่อยกายได้แรงกลับคืน...เหมือนเดิม
เพราะทางนั้น...ไกลอยู่
และไม่รู้ต้องเดินอีกไกล...เท่าไหร่
มีเรื่องราว...มากมาย
ที่ยังคอยให้เราเข้าไปพบเจอ
ที่ตรงนี้...นั้นมีต้นไม้
มีร่มเงาให้นอนสบาย...พักผ่อน
ลมไม่แรง...แสงแดดไม่ร้อน
มีฟ้าเอาไว้ห่มนอน...และรักแท้...จริงใจ
พักตรงนี้...ดีกว่า
เหนื่อยมานานกับความสับสน...วุ่นวาย
นอนเถิดนอน...ให้สบาย
ตื่นขึ้นมาแล้วเดินต่อไป...ตามทาง
ตื่นขึ้นมาแล้วแรงกลับคืน...
ยืนแล้วเดินต่อไป...ตามทาง
(พักตรงนี้...นิโคล)
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: rayes Date: ต.ค. 31, 2009, 03:18 AM
นึกถึงตอนที่ไปผูกเปลนอนใต้ต้นใม้ทีริมทะเล เวลาลมพัดจะได้ยินเสียงลมกระทบผ่านใบใม้ ฟังแล้วหลับสบาย
(ในภาพคือเปลที่ผมผูกนอนจริงๆ)
Re: ต้นไม้ ต้นไม้ ต้นไม้ By: rayes Date: ต.ค. 31, 2009, 07:42 AM
อันนี้ต้นมะไฟ ตอนเด็กๆชอบเก็บลูกอ่อนสีเขียวๆมากินกับน้ำปลาหวาน พูดแล้วน้ำลายสอ ส่วนลูกสุกก็หวานเย็นลื่นคอ เสียดายที่บ้านไม่มีเสียแล้ว
